Bakgrunnsartikkel

Handlinga i Kruttårnet

Blir med til ein behandlingsanstalt litt utanom det vanlege...

I Kruttårnet opptrer protokollføraren som vaktmeister og sjefsideolog på galehuset La Poudrière. Han arbeider med protokollane sine, notat frå eit omstreifarliv som rettstenar, men verkar meir harmonisk enn i førre bindet, Frihetens øyeblikk. Han bur i gartnarbustaden, der han til ein viss grad fører eit godt liv. Han drikk vin, dyrkar tomatar og kjøler seg ned med friske bad. Han har fått seg ei elskarinne og har kutta ned på alkoholinntaket. Han utvidar nytinga ved å ta seg ein joint i blant, og saman med overlegen på hospitalet testar dei det nye middelet LSD. Han er med andre ord på veg til å finne ei meining med tilværet. I Kruttårnet blir skildringa av historias vondskap tydeleg gjennom ein serie føredrag som blir haldne på galehuset, nokre av pasientane, andre av behandlarane. Sjølv står vaktmeisteren (protokollføraren) fram med forteljinga om forfølginga av opposisjonelle under Stalin og dei store utreinskingane som skjedde i Sovjet-staten. Emna som blir lagde fram er nesten grueleg uuthaldelege.