Peer Gynt er ved vegs ende. Han er sliten, medtatt og trøytt. Ferda gjennom livet har gitt mange oppturar, og enda fleire nedturar. Han har vore storkar og briska seg ute i verda. Møtt alle slags folk og skapningar, levd eit sjølvsentrert, vilt og engasjert liv.

Peer ville vekk – vekk frå Noreg, men mest av alt, vekk frå seg sjølv. Han ville skape seg om, utfalde seg, bli rik, han ville forbruke og han ville nyte. Men mot slutten av livet vender han heim, tydeleg merka av erfaringane han har gjort seg. No må han stå til rette for sitt eige liv. Kven var han eigentleg? Og toler livet hans møtet med Knappestøyparen?

Toralv Maurstad gir i denne versjonen av Ibsens storverk liv til den gamle Peer. I sitt siste og endelege oppgjer, er dette ein Peer som ser tilbake på det livet han har levd. Publikum blir dregne med i ein minnestraum frå dei mørkaste kroker i fortida. Ei lang rad ulike minne dukkar opp. Det er som om Peer blar fram og tilbake i sitt eige fotoalbum, der eit heilt liv blir bretta ut og framkalla. Fram stig historier, møte og erkjenningar som blir spelt av eit stort ensemble på 14 skodespelarar.