Likevel er det høgst til stades. Over alt, heile tida. Ja, også her i Noreg, faktisk.

Resirkulerer du dei gamle gardinene dine som du er lei av, før du kjøper deg nye? Sel du kleda du er lei av på Finn, før du kjøper nye? Ja, for du er oppteken av miljø og gjenbruk, sant? Og du likar vel sjokolade? Så fint! Da er du sikkert også klar over at dei nye gardinene, den nye toppen og sjokoladen mest truleg er laga av vaksne eller barn som arbeider under slaveliknande forhold?

Snur på vande førestellingar

Men kva om korta blei bytte om? Slaveliv tek publikum med på fleire ulike tankeeksperiment for å snu på vande førestillingar, ofte ved hjelp av små, enkle og provoserande grep.

Publikum blir mellom anna tatt med til noko som minner om ei bruktbilforretning. Berre at i denne butikken er det menneske det blir forhandla om. I eit anna eksperiment er det vi i Vesten som er «lykkejegerar» på veg til ein betre kvardag på det afrikanske kontinentet, og blir tekne imot med fordommar og rasisme. Desse forteljingane - med fleire - utgjer ein mosaikk som har fått tittelen Slaveliv. Slaveliv kan minne om ein kabaret der vi blir tatt med til forbrukarsamfunnets blindsoner. Klede, elektronikk, matvarer, skjønnheitsprodukt, store idrettsarrangement… Heile den vestlege levestandarden er fundert på at nokon gjer ein jobb under forhold vi aldri kunne finne på å akseptere. Vi veit at det finst, men vi vel alle aktivt å fortrengje den uretten som ikkje rammar oss sjølve.

Den tyske dramatikaren Konstantin Küspert tek opp temaet gjennom ulike scenario som set grunnlaget for livsførselen vår i eit grelt lys. Men slapp av! Det blir gjort med humor. Velkommen til teateret!

Finn ut meir