Finst det berøringspunkt mellom heltedåd og terrorisme?

Kva får oss til å gå frå overtyding til handling? Og kor går grensa mellom det individuelle og det kollektive ansvaret? Vil ettertida frikjenne eller fordømme ei handling?

Gjennom fire samanvovne historier kjem vi i stykket Det har visst vore ein episode inn i tankegangen til menneske som under ekstraordinære forhold kan velje mellom å handle eller bli verande passive.

Chris Thorpe er ein av dei nye dramatikarane i Storbritannia som har markert seg med fragmenterte og konfronterande tekstar. I Det har visst vore ein episode lar han publikum følge dei menneskelege impulsane bak ei gjerning. Kva får oss til å gå frå overtyding til handling? Eller korleis kan politiske kompromiss føre oss lenger og lenger vekk frå ideala våre? Vi har alle eit behov for å rettferdiggjere eigne handlingar og eit ønske om å opptre heroisk. Valet vi tar, er ofte tvinga fram av omstenda. Presset der og da kan like gjerne få oss til å gjere fantastiske bragder som fatale handlingar. Det er ettertida som feller dommen.