“Eg elskar at det er så lidenskapeleg!”



Tekst AGNES KROEPELIEN Foto TOMMY ELLINGSEN

Han har spelt Magnus i Fatso, løytnant Glahn i Knut Hamsuns Pan og medverka i over 90 episodar av Hotel Cæsar som karakteren Jerry Hansen. I vår er det rolla som den brennande lidenskapelege Don Carlos som står for tur.
– Eg er stolt og glad over å bli spurd. Dette er ekte, saftig teater, stappfullt av blod, lidenskap og tårer. Eg elskar at det er så lidenskapeleg!
Tittelrolla blir Per Kjerstads debut på teaterscenen i hovudstaden. Etter at han avslutta utdanninga ved Teaterhøgskolen i 2007, har skodespelaryrket gitt han utfordringar både på Hålogaland Teater i nord og på Rogaland Teater i vest. Og allereie i den første hovudrolla greidde han å setje spor etter seg: I 2009 blei han nominert til Hedda-prisen for beste mannlege hovudrolle for løytnant Glahn i Yngve Sundvors kritikarroste oppsetjing av Pan på Hålogaland Teater. Kritikarane melde om enorm ungdommeleg energi og eit nytt stortalent i norsk teater.
– Å bli nominert til Heddaprisen var stort. Sjølv om det var Mads Ousdal som stakk av med prisen, var det fantastisk å nå så langt med rolla.
Det fruktbare samarbeidet med regissør Yngve Sundvor og scenograf Arne Nøst var eit godt utgangspunkt for nok eit Hamsun-prosjekt, Sladder, som han i skrivande stund står på scenen med på Rogaland Teater. No såãr eit nytt regissørsamarbeid for døra.
– Eg gler meg til å arbeide med Runar Hodne, som eg kjenner frå den gongen han sette opp Vårløsning på Teaterhøgskolen. Han er ein leiken og sjenerøs regissør med masse sprø idear. Han går inn i kvar prosess med eit stort hjarte og inkluderer skodespelarane aktivt for å få fram eit mangfald av påfunn og innspel. I kvar produksjon klarer han å skape friske bilete og assosiasjonar hos publikum, ofte med enkle verkemiddel.
– Don Carlos er eit stykke fylt av sterke kjensler, storpolitikk, intrigar, svik og generasjonsmotsetningar. Det er samstundes eit stort, omfattande og tungt verk, vil kanskje somme hevde?
– Stykket har alt ein kan drøyme om! Stor og umogleg kjærleik, eit spennande maktpolitisk plott og ei hovudrolle med ei enorm drivkraft i medgang og motgang. Og ikkje minst gode porsjonar blod og begjær. Eit stykke som stiller allmenngyldige spørsmål og som har noko for alle. Eg har stor tru på Don Carlos i Runars regi, det kjem til å bli friskt og engasjerande. Vi skal nok sørgje for å gripe godt tak i publikum.
 

“Eg elskar at det er så lidenskapeleg!”



Tekst AGNES KROEPELIEN Foto TOMMY ELLINGSEN

Han har spelt Magnus i Fatso, løytnant Glahn i Knut Hamsuns Pan og medverka i over 90 episodar av Hotel Cæsar som karakteren Jerry Hansen. I vår er det rolla som den brennande lidenskapelege Don Carlos som står for tur.
– Eg er stolt og glad over å bli spurd. Dette er ekte, saftig teater, stappfullt av blod, lidenskap og tårer. Eg elskar at det er så lidenskapeleg!
Tittelrolla blir Per Kjerstads debut på teaterscenen i hovudstaden. Etter at han avslutta utdanninga ved Teaterhøgskolen i 2007, har skodespelaryrket gitt han utfordringar både på Hålogaland Teater i nord og på Rogaland Teater i vest. Og allereie i den første hovudrolla greidde han å setje spor etter seg: I 2009 blei han nominert til Hedda-prisen for beste mannlege hovudrolle for løytnant Glahn i Yngve Sundvors kritikarroste oppsetjing av Pan på Hålogaland Teater. Kritikarane melde om enorm ungdommeleg energi og eit nytt stortalent i norsk teater.
– Å bli nominert til Heddaprisen var stort. Sjølv om det var Mads Ousdal som stakk av med prisen, var det fantastisk å nå så langt med rolla.
Det fruktbare samarbeidet med regissør Yngve Sundvor og scenograf Arne Nøst var eit godt utgangspunkt for nok eit Hamsun-prosjekt, Sladder, som han i skrivande stund står på scenen med på Rogaland Teater. No såãr eit nytt regissørsamarbeid for døra.
– Eg gler meg til å arbeide med Runar Hodne, som eg kjenner frå den gongen han sette opp Vårløsning på Teaterhøgskolen. Han er ein leiken og sjenerøs regissør med masse sprø idear. Han går inn i kvar prosess med eit stort hjarte og inkluderer skodespelarane aktivt for å få fram eit mangfald av påfunn og innspel. I kvar produksjon klarer han å skape friske bilete og assosiasjonar hos publikum, ofte med enkle verkemiddel.
– Don Carlos er eit stykke fylt av sterke kjensler, storpolitikk, intrigar, svik og generasjonsmotsetningar. Det er samstundes eit stort, omfattande og tungt verk, vil kanskje somme hevde?
– Stykket har alt ein kan drøyme om! Stor og umogleg kjærleik, eit spennande maktpolitisk plott og ei hovudrolle med ei enorm drivkraft i medgang og motgang. Og ikkje minst gode porsjonar blod og begjær. Eit stykke som stiller allmenngyldige spørsmål og som har noko for alle. Eg har stor tru på Don Carlos i Runars regi, det kjem til å bli friskt og engasjerande. Vi skal nok sørgje for å gripe godt tak i publikum.
 

  Del på Facebook